चीनको हेनान प्रान्तमा बस्ने लु हाइरोङका लागि पछिल्ला केही दिन जीवनकै सबैभन्दा कठिन थिए।
नेपालमा विनाशकारी बाढी आएको खबर सुनेपछि उनको मनमा एउटै प्रश्न थियो, ‘मेरो भाइ लुआ हाइताओ कहाँ छ?’
४९ वर्षीय लुआ रोजगारीका लागि नेपाल आएका थिए। अगस्ट २६ मा भोटेकोशी क्षेत्रमा आएको भीषण बाढीपछि उनी सम्पर्कविहीन भए। माथिल्लो त्रिशूली–१ जलविद्युत् आयोजनाको सुरुङभित्र फसेका उनी १० दिनसम्म परिवारको सम्पर्कबाहिर रहे।
दिदी लु हाइरोङलाई भाइ बेपत्ता भएको खबर बाढी आएको केही दिनपछि मात्रै थाहा भयो।
नेपाल धेरै टाढा थियो। भाइ कहाँ छन्, जीवित छन् कि छैनन्, केही थाहा थिएन।
दिन बित्दै गए। फोनको प्रतीक्षा, सामाजिक सञ्जालमा आउने समाचार र बेपत्ता परिवारहरूको समूहमा देखिने हरेक नयाँ सूचनाले उनको मनमा कहिले आशा जगाउँथ्यो, कहिले फेरि डर पैदा गर्थ्यो।
उनी राम्रोसँग खान र सुत्नसमेत सकेकी थिइनन्।
तर उनले आशा छाडेकी थिइनन्।
अनि आयो त्यो एउटा फोटो
सेप्टेम्बर ५ मा लु हाइरोङले सामाजिक सञ्जालको एउटा समूहमा एउटा समाचारको स्क्रिनसट देखिन्।
समाचारमा नेपालमा रहेको जलविद्युत् आयोजनाको सुरुङबाट एक चिनियाँ नागरिकलाई जीवितै उद्धार गरिएको उल्लेख थियो।
फोटो धमिलो थियो।
तर फोटोमा देखिएको अनुहार हेर्दा उनको मुटु एक्कासि रोकिएजस्तो भयो।
‘यो त मेरो भाइ नै हो!’
उनले फोटो हेर्दै भाइलाई चिनेको बताइन्। त्यसपछि थप तस्बिरहरू आउन थाले। हरेक तस्बिरले उनको आशालाई अझ बलियो बनाउँदै लग्यो।
अन्ततः बेइजिङबाट आएको फोनले त्यो आशालाई सत्यमा बदलिदियो।
लु हाइताओ जीवित थिए।
लामो समयदेखि डर र अनिश्चिततामा बसेकी दिदीका लागि त्यो क्षण शब्दमा बयान गर्न नसकिने थियो।
भाइ भने सुरुङभित्र मृत्यु पर्खिरहेका थिए
लुआलाई नेपाली सेना र दक्षिण कोरियाली उद्धार विशेषज्ञको संयुक्त टोलीले माथिल्लो त्रिशूली–१ आयोजनाको सुरुङभित्र करिब २२५ मिटरको दूरीमा जीवितै फेला पारेको थियो।
उनी बाढीपछि सुरुङको अग्लो भागमा आश्रय लिएर बसेका थिए।
अँध्यारो, चिसो, भोक र प्यासका बीच उनी उद्धारको प्रतीक्षा गरिरहेका थिए।
टाढाबाट उद्धारकर्मीको बत्ती देख्दा उनी ठूलो स्वरले चिच्याउँथे।
तर सुरुमा उनको आवाज उद्धार टोलीसम्म पुग्न सकेन।
जब अन्ततः टर्चको उज्यालो उनको आँखामा पर्यो, उनलाई आफ्नै आँखामाथि विश्वास लागेन।
उद्धारकर्मी वास्तवमै उनलाई खोज्दै त्यहाँ पुगेका थिए।
लुआलाई बाहिर निकालेर तत्काल प्राथमिक उपचार गरियो। उनी कमजोर अवस्थामा भए पनि उनको अवस्था स्थिर थियो र हल्का हाइपोथर्मिया देखिएको थियो। त्यसपछि उनलाई हेलिकप्टरबाट काठमाडौं ल्याएर उपचारका लागि नेपाली सेनाको अस्पतालमा लगियो।
दिदीका लागि भाइको उद्धारभन्दा ठूलो खुसी अरू केही थिएन
१० दिनसम्म हराएको भाइ अचानक जीवित भेटिएपछि लु हाइरोङको परिवारमा खुसीको सीमा रहेन।
उनका लागि भाइको उद्धार केवल एउटा समाचार थिएन।
त्यो १० दिनसम्म चलेको डरको अन्त्य थियो।
परिवारले गुमाउन लागेको आशा फेरि फर्किएको क्षण थियो।
र सबैभन्दा ठूलो कुरा, टाढाको देश नेपालमा मृत्युको मुखमा पुगेका उनका भाइ फेरि घर फर्कने भएका थिए।
लु हाइताओका लागि यो उद्धार एउटा नयाँ जीवन हो।
तर उनकी दिदीका लागि यो अझ फरक छ।
१० दिनसम्म भाइको मृत्युको खबर आउने डरमा बाँचेकी दिदीले अन्ततः एउटा फोटोमा भाइको अनुहार देखिन्, र त्यही फोटोले उनको संसार फेरि उज्यालो बनाइदियो।
‘यो त मेरो भाइ नै हो।’
सायद त्यो एउटा वाक्यमा १० दिनको डर, पीडा, प्रतीक्षा र अन्ततः पाएको खुसी सबै अटाएको थियो।
